Коинот қафасида мавжудот бари, Зарранинг заррасида яшайди олам. Яширин теграсида уммоннинг сири, Ҳудудсиз поёнида руҳзабон қалам. Тўзғиган тўфонида тошганда қаҳри, Ўпқондек тузоғига қўярми қадам. Нур бўлиб балқигайдир зиёбахш баҳри, Ишқига ошноликни истайди одам.…