Сарсон

Дунёга сиғмайин турибди, ажаб,
Ғариб кўнглимда бир ғаройиб одам.
Фаришта сўйлайди ғойибдан дарак,
Ўхшаб-ўхшамаган айвондир олам.
Келиб-кетавергай чархпалак чархин,
Самода нурланиб тургайдир қалам.
Хумдондан чиққанми, чиранар вужуд,
Зиндонбанд этилган юракда алам.
Ҳақ йўлин тополмай юрганда сарсон,
Армонлар шўрламиш кўздаги жолам.
Тўлқин олиб кетса беҳадлик сари,
Қуёшга чирмашар шамсивор толам.

Муслима ҲАМРОЗ
24.01.2026 йил