Боқсам гар, сирли тўлишгай яйраб, Нақ қизғиш ёғдули думалоқ гардиш. Уфққа бош қўяр нурларин тараб, Кўксига ботгайми оловли дард-иш. Кетар чоғини қизғаниб, ёниб, Кўкни бўяб қўяр қизил нолага. Бағрин куйдирган оташдан тониб, Сочилибу…