Йўл юраман, шом йироқ, тош отади йўлдошлар, Мани кўнглим «шамчироқ», нурлари пилдирайди. Чоҳ қазилган довонда синиб, чўкиб бораман, Кўкарган ҳар япроғим қўрқувдан дилдирайди. Мани кўнглим «най» экан пуфлаб кўрар ҳар нодон, Дўстим ғанимларимга…