Буржи “норий” ичинда кун тандири қизийди, Ёз чилласи қирқ кундир, кундуз оташ пуркайди. Олов нафас ҳавоси димоғни куйдиради, Майсаларнинг сочига сариқ бўёқ суркайди. Тупроқни хумдонида пиширади саратон, Ўтлиғ назар оҳу бор, кўнгил шундан…