Кўнглим! рақсинг гўзал осмон кафтида, Самовий наволар сархуш этади. Маҳзун лаҳзалари оташ тафтида, Пойингда чўғлари ёниб кетади. Куйга зориқмагин, ўзинг шашмақом, Абадий қўшиқсан ишқ ҳузурида. Туйғулар нозланиб айлар минг мақом, Чолғучи фарёди ёр…