Само рақси

Кўнглим! рақсинг гўзал осмон кафтида,
Самовий наволар сархуш этади.
Маҳзун лаҳзалари оташ тафтида,
Пойингда чўғлари ёниб кетади.

Куйга зориқмагин, ўзинг шашмақом,
Абадий қўшиқсан ишқ ҳузурида.
Туйғулар нозланиб
айлар минг мақом,
Чолғучи фарёди ёр зуҳурида.

Оҳанглар оч рангга эргашиб келар,
Кўнгилга оққанда қизариб ёнгай.
Ажаб тўқ рангларга қоришиб келар,
Ноталар калити ёғдуга қонгай.

Само рақси аён кўнгил базмида,
Тароват таратар ёниқ шамдайин.
Соялар ёришгай Ёрнинг измида,
Оҳанги жаранглар сўнмас дамдайин.

Муслима ҲАМРОЗ
10.09.2026 йил