Аҳволим афтода, қўймайсан сўраб, Ўксиган кўнглимни қайғу овлайди. Тўкилиб кетяпман ичимдан нураб, Мусибат чўқмори хандақ ковлайди. Маломат чархини чирпирак бураб, Сарбулут сузяпсан дея айблайди. Шамойли синиққан оҳангга ўраб, Чиннинай кўнглимни туроб айлайди. Япроқлар…