Армонларим

Сўқмоқлар пилдираб чиқаркан йўлимга,
Йўлларим йўлимни пойлайди интизор.
Дарвоза: “қулочинг очсанг-чи кенгайиб”,
Буришган танангда жароҳат – эй, токзор.

Райҳонбўй югуриб чиққин-да йўлимга,
Отамнинг қўллари қадоғин эт изҳор.
Йилларнинг юкини елкамга юклабман,
Толиқиб кутарми чорпоя беозор.

Шу уйда отамнинг излари ўчмаган,
Тўртдевор мунғаяр, ўтмишдан кўп қарздор.
Хотира ёдимда, кўнгилда армонлар,
Ҳовлибоғ ҳамонки, ҳар қишда азадор.

Муслима ҲАМРОЗ
13.01.2026 йил