СЕН кетсанг…

СЕН кетсанг зулумот нур ичиб қонмас,
Тўкилиб кетади кўз қароғига.
Лаҳзалар безовта, зоридан тонмас,
Ҳечлик парво этмас
тун чироғига.

СЕН кетгач кўкда уфқ ёнғинда куйгай,
Соғинч тўлиб кетар зумрад туйғуга.
Наволар ифорин ҳаволар
туйгай,
Бинафша ранг чечак тўлар
қайғуга.

СЕН кетсанг бу дунё ўксиниб қолгай,
Шудринг титраб турар гул япроғида.
Шамоллар ортингдан қўл силкиб толгай,
Қон қалқиб туради гил тупроғида.

Муслима ҲАМРОЗ
16.08.2026 йил