Нажот

Шеърият ҳамрозим, дил торин чертар,
Шоирлик муқаддас илоҳий неъмат.
Файзиёб туйғуни тараннум этар,
Қалбимда улғайгай қадимий ҳикмат.

Мозийдан келади қўнғироқ саси,
Ёдимга солади илҳом жазбини.
Ҳали яшалмаган замонлар
баҳси,
Бедор тунларимга чорлар базмини.

Қаламдан тўкилган сиёҳлар нажот,
Измимга бўйсинмас ошуфта кўнглим.
Нечун танҳоликда гуллайди ижод,
Тиғланиб қалбимни
келади тилгим.

Шеърда яшайверсам шеърга айланиб,
Мисралар умримга эврилиб кетгай.
Тахайюл фазлига турсам шайланиб,
Тангрим ишқи қачон
қалбимга етгай.

Муслима ҲАМРОЗ
12.09.2026 йил