Эй, юрак

Эй юрак, тилаги, асли қандайсан?
Ҳамроҳим дегандим, балки жондасан.
Издиҳом ичида йўқсан, қайдасан?
Томирда дарёдай оққан қондасан.

Сен ўша кўксимга жон жомин тутган,
Дардчил дамларимда бўлдинг ҳамрозим.
Сукут нидоларим орзиқиб кутган,
Сенда тўлғонади жўшқин овозим.

Юрак, сен алвондай товланган туйғу,
Қувончни қалбимга жойлаб астойдил,
Нур оқиб келадир, чекинар қайғу,
Ўтинчим – дунёда қолмайин бедил.

Муслима ҲАМРОЗ
16.09.2026 йил