-
Тоғ
Тоғ тик бошига тошли тожни қўндириб, Тош қўлларида тошни муштлар дўндириб. Этагига тошларни тергай саралаб, Елкасига тош ортар тошлар оралаб. Ер тубига тош илдиз отгандир, инон, Тош қалашиб бағрига ботгайми чунон. Юролмайди, изига…
-
Кўклам
Кўксингда кўклам келиб кун кўклаганда, Ки кўнгилнинг куртаги кўклаб кулганда, Кўнгил кўкаламзорига кўмилган кўйи, Келаверади камёб кўкатлар куйи. Кўр кашшоф камалакнинг каштаси кўркам, Кўнглинг кўзгусида-чи кўзланган кўклам. Кенгликлар-ла келишиб кенгашгил кўнгил, Камчил кунларни…
-
Олқиш
Бўй-бастингизга маҳлиё бўлганим ёлғон, Қалб косасида лиммо-лим тўлганим ёлғон, Савлатингиз соясида сўлганим ёлғон. Ноз этмасдан қад ростланг бўйингизни бир кўрай, Гар, сарвга монанд бўлса қоматингиз, узр сўрай. *** Барчани ўзига тортар ҳур жамолингиз,…
-
Қаҳру ғазабни тарк этиш-гўзал ахлоқдан (Қатра)
Инсоннинг ўз Ватани, ор-номуси ҳимоясида ғазабланиши, разолату жоҳиллик хуружларига бефарқ бўлмаслиги унинг иймони бутунлигидандир. Аммо, бўлар бўлмасга ҳаддидан ошавергувчи ғазаб учқуни бора-бора одамийлик мулкини куйдириб ахлоқ гўзаллигига путр етказади. Ҳасад жоҳилнинг ҳамроҳи-ю,…
-
Мансабга мансуб.
Мансабнинг курсиси бор, арғимчоқдай алдамчи, баландларга учирмоқни ваъда беради-ю, аммо ўзи таянчга маҳкамланганлигидан телбаларча тебранади, холос. Мансабни ҳою-ҳавас қилганларни тебрантириб, мувозанатдан чиқаради. Бундай курсига таяниб қолмай, ўз маънавияти тарбияси билан шуғулланган, ўз-ўзини такомиллаштирган…
Muslima Hamroz
Муслима Ҳамроз