Ёнсам…

Эрксевар кўнглимда олам гуллади,
Тийрак ҳар туйғулар ифоридан маст.
Борлиқнинг қулочи кетди кенгайиб,
Осмондан баланд-у ердан эса паст.

Ишқсевар кўнглимни алқаб сирлашдим,
Ғам-ғурбат тўфони қучди басма-бас.
Зулмат-у нур ичра бир дам адашдим,
Ёнсам ҳам, куйсам ҳам оташи абас.

Қалбим қўрғонидан отилиб чиқиб,
Суюнч тополсайдим, тонгдайин ҳавас.
Ғаройиб дунёда гирёна кездим,
Ишқталаб қайтсам деб, ўзимга бир пас.
Муслима ҲАМРОЗ
07.01.2026 йил