сен

Сен нотаниш, мен бегонаман,
Ўтиб кетди умрим баҳори.
Сен бенуқсон, мен ягонаман,
Адо этгил кўнгил изҳорин.

Сен интизор, мен қайсар, бедов,
Кетиб бордик қайрилмас йўлдан.
Чорраҳада учрашдик
бирров,
Айро кетди айрилиқ дилдан.

Сен оловсан, мен оташ тимсол,
Қалб тубида тошгайми вулқон.
Мавжи уммон туғёни мисол,
Қалқиб кетса топилмас қалқон.

Сен осмонсан, мен мовий ҳилол,
Чексиз маъво, кўкка сиғмаган.
Армон бўлган самовий
висол,
Жунун ишқи жонни тиғлаган.
Изоҳ: жунун – девонавор
Муслима ҲАМРОЗ
27.02.2026 йил