Билмайсан…

Билмайсан…
Адирлар яшилликка ўраниб ётар,
Кўк майсалар тушлари тушимда бедор.
Жилғалар қувлашаркан эркалар шамол,
Билмайсанки, мен каби томирлар бемор.

Парча булут ямоғи кўнглимга ўхшар,
Тўкилиб кетаман жарларга минг бор.
Билмайсанки, қалбингда лолазорман мен,
Қирлар ўсиб тоғ бўлар, кўкка интизор.

Қушдайин учиб кетар қўша капалак,
Камалакдан ранг олган қаноти гулдор.
Менинг қанотларим ҳам шамолдай ҳарир,
Дилга сукутни юклаб
учяпман илк бор.

Муслима ҲАМРОЗ
24.06.2024 йил
Зомин.