Гўзал

Тонгни сўраб борсам, тонг кулиб чиқди,
Ёғдулар уйғонган осмонлар гўзал.
Нигоҳим излаган мовий сабоҳлар,
Кўнглимни безайди, чорлови афзал.

Фитрат оҳангида сочилган шуъла,
Суҳбати дилтортар ғаройиб маъво.
Кўнглим дарчасини очаман кенгроқ,
Ҳаддим поёнига этмайди
даъво.

Тунга чўкиб кетсам безовта борлиқ,
Зим-зиё кўнглимни ёритмоқ истар.
Қорачиқ ёдини авайлар тиниқ,
Қора тулпорини тушовлар
аста.

Кунга бугунимни иншолар қилсам,
Бус-бутун оламни
туҳфалар этар.
Дамо-дам чақнаган ҳаёт чўғида,
Ёнмоқлик истасам, туғёнлар тутар.

Муслима ҲАМРОЗ
13.04.2026 йил