Гуллайди менсиз

Олам-олам гул тердим райҳону чинни,
Ифорида нафосат туйғуси бордир.
Чуғурчиқлар сайрайди айтолмай “чин” ни,
Чорбоғларим ўзгача, баҳори ёрдир.

Атиргуллар тикани беозор, синиқ,
Бўй таратар нафасда гўзаллик саси.
Япроғига қўнган ҳар шабнамлар тиниқ,
Қамишқалам нўш этса гулсўзлар васфи.

Булбулнафас қамишнай инграйди маҳзун,
Хаёлот туғёнига кўчади сенсиз.
Дилга ишқни чорласам, йўлларим узун,
Етиб бўлмас манзиллар гуллайди менсиз.