Ишқ сўра

Исён сенга бегона, сукут сақлайсан,
Лол бағрингда чўғдайин унсин лолалар.
Ҳисларинг ўтда ёқиб,
сўнгра алқайсан,
Кипригингни куйдиргач
ўтли жолалар.

Жимит шу оламингда жим-жит яшайсан,
Кўнглингни ўртамайди
ўтдайин исён.
Нотинч дунёда ғафлат
измига шайсан,
Оташин туйғуларда сен ҳам куйиб ён.

Ҳаёт оташ-оловда нурга қоришгай,
Ҳар тоғларнинг бағрида ўтли ғалаён.
Қайноқ туйғу тафтида қалблар ёришгай,
Ишқ ёндирса туғилгай
юракда туғён.

Муҳаббатдан яралган бу ёруғ олам,
Борлиқни сев, севилгин, гулласин кўнглинг.
Самовий бир ишқ сўра, гўзал ҳаёт ҳам,
Қалбингни юксалтирган
севгига тўлгин.

Муслима ҲАМРОЗ
01.09.2026 йил