Кузга

Кузга мункиб кетдим, куз ҳам тўхтади,
Дунёлар тўқнашди, осмон эгилди.
Оламлар кенгайган жойни ахтардим,
Дарё оқиб кетди, қолди қирғоқлар,
Қирғоққа етолмай чўкиб кетяпман,
Кузак хаёлларни тўкиб келяпман.

Кузнинг насимлари дилим тортқилар,
Қадам товушлари келар шитирлаб.
Оловранг барглардек алам
тотдилар,
Юзма-юз тўқнашиб, беун шивирлаб,
Кўнглим боғларини кезиб юрибман,
Кўклам уфурганин
сезиб турибман.
Изоҳ: (кўчма маънолар): “мункиб кетмоқ” – омадсизликка учрамоқ; “осмон эгилди” – чексиз қайғули ҳолат; “дунёлар тўқнашди” – ақл ва юрак кураши.

Муслима ҲАМРОЗ
04.09.2026 йил