Келарми

“Кел суҳбат қурайлик!” дейман кўнглимга.
Шўх хаёллар билан қувлашиб кетган,
Гуллар ифорига эргашиб кетган,
Қайларгадир яна адашиб кетган,
Гўзаллик бағрига чорласам нетгай.

“Кел суҳбат қурайлик!” дейман кўнглимга.
Қувонсам ёнимга маҳзун келарми,
Ғам чексам ўртаниб ҳузун келарми,
Қалбимга феруздай фузун келарми,
Меҳрим чашмасига қоришиб кетгай.

“Кел суҳбат қурайлик!” дейман кўнглимга.
Юлдузлар аролаб учиб юрибди,
Оймома ортидан кўчиб юрибди,
Қуёшнинг чўғидан чўчиб юрибди,
Ишқим ошёнига қачондир етгай.
Изоҳ: “фузун” – зиёда, кўп.

Муслима ҲАМРОЗ
19.09.2026 йил