Излаб келади

Денгиздан уммонга шошади тўлқин,
Кўнглим чашмасини этади талқин.
Сузиб чарчамайди жонсарак қайиқ,
Мовий елканларга бўлгудай лойиқ.

Тоғлардан ошиқиб шошади шамол,
Кўнглим туғёнини тўсолмас тусмол.
Чўққилар туғ бўлиб ҳилпираб толса,
Изларим гиёҳдай гуркираб қолса.

Одамзот ўзлигин излаб келади,
Дунёлар топай деб, тинмай елади.
Қалби ошёнига етиб боролмай,
Ўтиб кетаверар кўнгил беролмай.

Муслима ҲАМРОЗ