Аёл йиғлаётир

Бахтидан бенаво, ғамгусор ожиза,
Кўнгил ҳовучида
қийнайди хавотир.
Қуёшнинг остида олам чароғон-у,
Зулматнинг ичида аёл йиғлаётир.

Хаёллари тушкун турмушнинг муштидан,
Ночорлик тиғида
кўнглин тиғлаётир.
Эрининг зулмидан хўрланган бечора,
Уйининг бурчида аёл йиғлаётир.

Бардоши увада, шафқат сўраб йиғлар,
Сабри синиқлари фиғон чоғлаётир.
Рўшнолик кўрмаган, бир жонда қирқ ямоқ,
Қадр топмоқ ҳажрида аёл йиғлаётир.

Қувончлар татимас, шодмонлик бегона,
Кўнгил кулбасига ором сиғмаётир.
Зим-зиё тунида юлдузлар порламас,
Мезоннинг буржида аёл йиғлаётир.
Изоҳ: “увада” – тўзган; “чоғлаётир” – шайлаётир.

Муслима ҲАМРОЗ
13.06.2026 йил