Лол

Билмайсан, ичимда вулқон чақнайди,
Тазоднинг чўғидан олганми учқун.
Бул қалбим қудуғи нечун чанқайди,
Киприкдан тўкилар бир томчи андуҳ.

Билмайсан, ичимда денгиз тошқини,
Чўкиб кетмоқ мумкин беозор, маҳзун.
Мовий елканларни қийнар шовқини,
Тинмаган шамолнинг қўллари узун.

Билмайсан, ичимда юлдуз кезади,
Кўзларимда унинг чақини ёниқ.
Чўғдайин самовий туйғу эзади,
Олов тасаввурим тасвири тиниқ.

Билмайсан, ичимда сирли беҳудлик,
Куй-у қўшиқларнинг садоси сокин.
Дилим лол, жимжитлик балки, бедодлик,
Суҳбатга чорлайди тахайюл секин.

Муслима ҲАМРОЗ
27.08.2026 йил