Фарёд

Устуним қулади, фарёд ичимда,
Изтироб қийнайди титраб, толиқиб.
Аланга милтираб
турса ўчимда,
Тутақиб кетмасин
елга йўлиқиб.

Қулаб тушди осмон, пойига чўкдим,
Тупроқнинг исидан маст бўлмоқ мумкин.
Кузнинг этагига дардимни тўкдим,
Шу дам хаёлларим учдилар тушкун.

Яшнаса чинордек кўкарган оним,
Устун бўлгай қадим адоғсиз йўллар.
Мангу лаҳзаларда омонат жоним,
Эй Тангрим, нур бериб қалбимни қўлла.

Муслима ҲАМРОЗ
07.09.2026 йил