“Кел суҳбат қурайлик!” дейман кўнглимга. Шўх хаёллар билан қувлашиб кетган, Гуллар ифорига эргашиб кетган, Қайларгадир яна адашиб кетган, Гўзаллик бағрига чорласам нетгай. “Кел суҳбат қурайлик!” дейман кўнглимга. Қувонсам ёнимга маҳзун келарми, Ғам чексам…

Билсанг, кўнглим менинг адашган сайёҳ, Йўллар танловида дард чеккан дарвеш. Бағрим гулбоғида кўкарса гиёҳ, Йиллар қадамига шеърим бўлар эш. Билсанг, кўнглим менинг самовий ҳилол, Ёйга ўхшаб кетар ўртанган сари. Бахт излаб тўлишса келмасин…

Бурҳон хаёлларим учди тўлғониб, Адашиб кетдим-ми сўнгсиз маконда. Еллар елкасини тутмас қизғониб, Устунлар қолдими ёруғ жаҳонда. Йўқсил хаёлларим қолди йўқолиб, Излаб тополмадим, толди йўлларим. Тахайюл тўфони қайдан куч олиб, тўкилиб бормоқда чопқир йилларим.…

Жоним агар ҳалқумга келса, Нечун хаёл тузоққа қочар. Шоним энди ҳаққимга келса, Ҳилол мендан узоққа қочар. Шамман гарчи нотавон келдим, Ёлғончи бир дунёдан қочиб. Жимман яна норавон келдим, Қанддай ширин ҳулёдан қочиб. Сабрим…

Эй юрак, тилаги, асли қандайсан? Ҳамроҳим дегандим, балки жондасан. Издиҳом ичида йўқсан, қайдасан? Томирда дарёдай оққан қондасан. Сен ўша кўксимга жон жомин тутган, Дардчил дамларимда бўлдинг ҳамрозим. Сукут нидоларим орзиқиб кутган, Сенда тўлғонади…